boomer

[wym. bumer]

Określenie człowieka, który narzekając na współczesność, używa określenia ,,za moich czasów”. Ponadto inaczej niż młodzi rozumie współczesny świat, nowoczesne technologie i postęp techniczny. Przeszłość waloryzuje pozytywnie, bo ma ona dla niego wartość sentymentalną. Boomerem nie jest więc człowiek starszy, ale raczej ten o wstecznych, nienowoczesnych poglądach, nierozumiejący zjawisk współczesnego świata. Z tego powodu boomer z sukcesem zastąpił rodzime, ale zbyt stygmatyzujące (wiek) lub ukonkretniające (rodzice, bliski kolega) określenia: stary, stara. Zwrot: Ok boomer jest „stoperem” uciążliwego kontaktu z osobą dorosłą wygłaszającą pouczenie. Synonimem intelektualnego „boomerstwa” i braku orientacji w aktualnych trendach może być także rak lub raczysko. Często się zdarza, że wyraz boomer rozszerza znaczenie, gdy służy do zaznaczenia ironii, wyrażenia dezaprobaty, niedowierzania spowodowanego czyjąś niewiedzą.

Wyraz powstał od wyrażenia „baby boomers”, które określa generację osób urodzonych w latach 1946-1964 (powojenny wzrost urodzeń w USA to tzw. „baby boom”). „Legenda” głosi, że wyrażenie  stało się popularne po tym, gdy w  kongresie młoda polityczka (Chlöe Swarbrick) użyła stwierdzenia: „Okay boomer” wobec  posła, który skrytykował jej mowę na temat kryzysu klimatycznego.

Przykłady użycia

1. Boomer to stan umysłu.

2. Straszny z niego boomer! Kiedy zobaczył mój nowy telefon, powiedział ,,za moich czasów” nie było takich rzeczy i jakoś ludzie żyli.

 3. Mój stary to tylko o dzieciństwie na trzepaku. No prawdziwy boomer!

4. -A: Kiedyś to robili muzykę, nie to co teraz.
-Ok boomer.

/Z wypowiedzi nastolatków/

 

(zgłoszenie: 15.05.2021, oprac. Anna Wileczek)

Szukaj hasła

Generic selectors
Exact matches only
Szukaj
Szukaj
Post Type Selectors